Τρία χρόνια έχουν περάσει από τότε που έκλεισα το profile μου στο Hi5. Το καλοκαίρι του 2007, η μεταφορά των δεδομένων και των σχέσεων μου στο Facebook είχε αρχίσει να δείχνει τα πρώτα σημάδια ολοκλήρωσης.
Αν και το Hi5 υπήρξε η πρώτη μου επαφή με τα online social networks, γρήγορα κατάντησε μια κακόφημη γειτονιά με ύποπτες φάτσες και εγκαταλελειμμένα κτίρια. Κανείς δεν θέλει να κατοικεί στο γκέτο. Πρόσφατα έμαθα ότι υπάρχει και σχετικός όρος που χαρακτηρίζει τη μεταφορά του πληθυσμού από περιοχές που «γκετοποιούνται» σε «καθαρές» γειτονιές.
Ο όρος «white flight» δεν είναι ξένος προς εκείνους που ασχολούνται με την αστική κοινωνιολογία. Κατά βάσει, περιγράφει την έξοδο του λευκού πληθυσμού από τις γειτονιές στις οποίες παρατηρείται έντονη αύξηση στον πληθυσμό των μειονοτήτων. [Και μετά μιλάμε για κοινωνική ισότητα και πάταξη των παρωχημένων αντιλήψεων].
Με αυτήν την ορολογία, η γνωστή ερευνήτρια Danah Boyd προσπαθεί να εξηγήσει τη μαζική αποχώρηση χρηστών από το MySpace και άλλα social networks και την είσοδο τους στο Facebook. [το link της πρώτης πρότασης της παραγράφου σας οδηγεί σε σχετικό άρθρο της Boyd όπου υπάρχει σύνδεσμος για το κεφάλαιο που έχει αφιερώσει η ίδια στο νέο της βιβλίο για το φαινόμενο του white flight στα online δίκτυα]. Πηγαίνοντας ένα βήμα πέρα από το hype και τη μόδα η Boyd συγκρίνει την offline συμπεριφορά με την online και βρίσκει ουσιαστικά κοινά σημεία επαφής.
Όταν άνοιξα το λογαριασμό μου στο Facebook είχα γοητευτεί από το λιτό και καθαρό design του και την αίσθηση ασφάλειας που μου έδινε. Ακόμα και οι άγνωστες προς εμένα φυσιογνωμίες είχαν ονοματεπώνυμο και δεν κρυβόντουσαν πίσω από ένα nickname [η κλοπή ταυτότητας ήταν κάτι που εκείνη την περίοδο δεν μου περνούσε από το νου. Μακάρια αθώοτητα]. Όμοιος μεταξύ ομοίων.
Η ιδέα της «λευκής φυγής» είναι κάτι που δεν είχε περάσει ποτέ από το νου μου, αλλά ως ένα βαθμό εξηγούν τη συμπεριφορά μου. Εσείς τι πιστεύετε; Σε δεύτερη ανάγνωση τι έπαιξε ρόλο για την εγγραφή σας στο Facebook;