Καλοκαίρι στην παραλία και πέραν της βουτιάς και της ηλιοθεραπείας, θέλεις κάτι ακόμα για να περάσει η ώρα ‘ κάτι να διαβάσεις. Η μειοψηφία επιλέγει ένα βιβλίο, συνήθως από τη λίστα των ανάλαφρων best-sellers μυθιστορημάτων. Η πλειοψηφία, από την άλλη, επιλέγει τους σημαντικότερους εκπροσώπους του εγχώριου περιοδικού κίτρινου τύπου.
Η Ελλάδα του σήμερα, ακόμα και εν μέσω της καταιγίδας που μας μαστίζει, συνεχίζει να ειδωλοποιεί τα αστραφτερά χαμόγελα, τις ακριβές designer bags, τα πολυτελή αυτοκίνητα, τις εικόνες πλούτου και υπερβολής. Ένα lifestyle άπιαστο λειτουργεί σαν καταφύγιο από τη μιζέρια της καθημερινότητας και των δελτίων ειδήσεων. Υπάρχουν πολλοί που κρέμονται από τα χείλη του κάθε Ρέμου και Ρουβά για μια ατάκα την οποία θα μετατρέψουν σε slogan στις παρέες τους, ενώ άλλοι κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να τους συναναστραφούν αποδεικνύοντας στον περίγυρο τους την υψηλή κοινωνική τους θέση. Αχ και να γνωρίζατε πόσες μητέρες περιμένουν πως και πως τα νέα τεύχη των ΣΟΚ, Λοιπόν, κτλ κάθε εβδομάδα μήπως και δουν τις κόρες τους φωτογραφημένες ως οι νέες, άγνωστες –για την ώρα- συνοδοί των διάσημων τροβαδούρων. Είναι λυπηρό, δεν συμφωνείτε;
Υπάρχει όμως κάτι πιο λυπηρό: η επιλεκτική άγνοια των καλλιτεχνών όταν πρόκειται για την επιρροή τους. Ενώ αντιμετωπίζω πολλές φορές θετικά τις προσπάθειες τους να υποστηρίξουν ευγενείς στόχους, όπως τη μάχη κατά του καρκίνου του στήθους και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με ενοχλεί η σιωπή τους απέναντι στα τρέχοντα ζητήματα της κοινωνίας που τους έχει αναδείξει. Πόσο δύσκολο είναι πια για τους υπεύθυνους δημοσίων σχέσεων των διασημότερων Ελλήνων καλλιτεχνών να γράψουν ένα κείμενο ή δυο-τρεις ατάκες που θα χρησιμοποιούν οι «αστέρες» στις συνεντεύξεις τους για την επικαιρότητα;
Να σας το πω και διαφορετικά. Δεν μπορεί η Lady Gaga μέσα από τις συναυλίες της να περνά τα δικά της πολιτικά μηνύματα, όσο νηπιακός και αν είναι ο λόγος της, και οι δικοί μας να κινούνται λες και χτίζουν το βιογραφικό του αψεγάδιαστου. Είτε το θέλουμε είτε όχι, αυτοί οι καλλιτέχνες διαθέτουν μεγαλύτερη επιρροή από οποιοδήποτε ακαδημαϊκό ή πνευματικό άνθρωπο αυτή τη στιγμή στη χώρα μας. Μπορεί τα νούμερα των πωλήσεων των περιοδικών να μην δείχνουν αυτήν την εικόνα, αλλά αυτό είναι μόνο ένα μέρος του συστήματος, που συμπεριλαμβάνει τις μεσημεριανές εκπομπές, τα κίτρινα ενημερωτικά sites και το ασύδοτο κουτσομπολιό σε κομμωτήρια, καφετέριες και φιλικές συναθροίσεις.
Πάντα θεωρούσα τους καλλιτέχνες ευαίσθητους απέναντι στο σύνολο των κοινωνικών προβλημάτων και κοντά στο κοινό που τους αναδεικνύει. Θλιβερή η διάψευση, αλλά όχι τόσο συγκλονιστική όσο θα είναι για εκείνους όταν ο κόσμος σταματήσει να αγοράζει τη μουσική τους και να συντηρεί τον τρόπο ζωής τους.
